بعضی از امرای ارتش رژیم سابق که زمانی ادعا می کردند فدایی پادشاه هستند در دادگاه انقلاب به غلط کردن افتادند و هرچه توانستند به شاه و پدرش فحش دادند! اما سپهبدمهدی رحیمی (فرماندار نظامی تهران) یکی از معدود ژنرال های شاه بود که تا زمان تیرباران نام شاه را با احترام به زبان آورد و تا آخر فدایی پبشوایش ماند. پدرم می گوید حتی رهبر انقلاب هم تلویحا از روحیه ی رحیمی تجلیل کرد.
ضمنا خلخالی در کتاب خاطراتش گفته که از بین کسانی که اعدام کرده، تحت تاثیر "سپهبد بیدآبادی" (فرماندار نظامی تبریز) قرار گرفته چرا که تا آخر محکم ایستاد و گفت یک وقت ما می کشتیم حالا نوبت شماست! (متاسفانه هر چه گشتم نتوانستم دقیقا گفته ی خلخالی را در کتابش پیدا کنم)
تصویر پایین، مهدی رحیمی را در زمان بازجویی نشان می دهد قیافه ی افرادی که به حرف های او گوش می کنند، جالب است همه بهت زده و متعجب او را نگاه می کنند؛ او به عنوان یک زندانی، انگار دیگران را غافلگیر کرده : چهره ی هاشم صباغیان (مرد ریش پروفسوری) و خصوصا دو معمم سمت چپ تصویر و معاون رحیمی که کنارش نشسته و البته چهره ی رحیمی که انگار دارد خدا را شکر می کند :
