نوروز رو دوست دارم چون زمین و زمان دست به دست هم می دهند تا حس کنم باید عوض شوم خوب یا بد باید زمین و زمان و از جمله خودم را نقد کنم؛ هوووووووووووم! این روزها طبیعت پر از آوانگارد می شه! گذشته از همه چیز نوروز نوستالژی بچگی همه مونه ...
امسال سریع تر از اونی که فکرش را می کردم تمام شد. برای من ... روی هم رفته خوب بود...
"این جا" توی این "جای" مجازی ... سال 85 پرانگیزه تر بودم؛ امسال هم با چندتای دیگه آشنا شدم با بعضی هم فکر کنم دوست شده باشم. توی (حدودا) این یک سال، جو مینی مالیستی ِ اینترنت بیش تر گرفتم اصولا هرکسی میاد این جا بنویسه، مثنوی هفتاد من کاغذ می نویسه اما فضای "شاه از اسب پیاده کن ِ" این جا یواش یواش به قاعده اش می کنه. به هرحال! بودن در – اختصاصا- این "جای" مجازی و –عموما- هر جامعه ای محک خوبیه تا ببینیم چه قدر از پس "خودمان بودن" که علت ِ "خود را نفروختنه" بر میآییم.
